kartal escort ,

16 Aralık 2017 Cumartesi 09:06

ANASAYFA l İnsanlar doğar, büyür, ölür…

19.08.2016 Cuma - 10:00

Bazısı hayattan birkaç kez doğar hatta, benim gibi. Nasıl mı? Kısaca anlatayım. Anlatırken, kahvemi de yanıma alayım, karşılıklı uzun uzun sohbet edelim. Çünkü ben yazmayı çok özledim. Laf aramızda aranızda eskiden yazılarımı okuyanlar var, onların da beni özlediğini duydum, o yüzden göğsüm kabararak , şımarıklık sınırlarını zorlayarak yazıyorum bu satırları.

 

Özledim dedim ya, sahiden çok özlemişim yazmayı. Özledim demek, seviyorum demek kadar basit görünümlü ama anlat deseniz anlatamayacağım kadar yoğun bir duygu benim için bu aralar. Sağlık problemleri, çeşitli yoğunluklar derken bir insanın eli kalem tutmaz mı hiç? Tutamayabiliyormuş işte. Siz siz olun sağlığınız yerindeyken ve en önemlisi sevdikleriniz hala sağlıklıyken, hayata tutunuverin sımsıkı. Elden gidince nafile her şey, geri getirebilen varsa; sırrını söylesin, birşey deneyeceğim!

 

Eskiden ne çok yazardım. Ne bulsam kaleme dökerdim biliyor musunuz? Hayvan mı gördüm, hemen duygularımı yazardım, kimsesiz bir çocuk mu gördüm; ağlardım satırlarda, engelleri aşar kiminin kolu kanadı olurdum, içimi satırlara döker, kiminin dostu sırdaşı hissederdim kendimi çoğu zaman. Övünmeyi sevmem ama bugün bu satırlarda şımarmanın doruklarına çıktığıma şahit olacaksınız. (Hiç anlamam valla, uzun zaman oldu, biraz tadını çıkarayım özgür kalemimin!) Öyle içten yazmışım ki birçoğunuzun evine misafir olmuşum yazdıklarımla… Kiminizle karşılıklı sohbet etmişiz kahve eşliğinde, kiminizin aşk acısına ilaç olmuşum bilmeden, kiminin kızı olmuşum, kiminin kız kardeşi, kiminin ablası. Bazen ofisinize uğramışım Afyon patlama yardımcısı olarak (yazar burada ulvi bir görevden bahsediyor, şahsen benimki biraz geç patlıyor. Şımaracaktım bugün, mazur görün!) , bazen de hafta sonu güne başlarken ki arkadaşınız. Yokluğumda şunu anladım ki, hepiniz bir şekilde sevmiş, benimsemişsiniz beni. Yazılarımı soruşlarınızdan anladım teker teker. Nasıl mutlu oldum anlatamam. Derler ya “Para biriktirmekten daha önemlidir, insan biriktirmek.” diye; bunu bir kez daha öğrettiniz bana. İnsan doğar, büyür, ölür değil işte. İnsan büyürken ölür de, doğar da. Önemli olan büyürken sevgiyle yeniden doğmak, huzurla bir daha büyümek, aşkla tekrar doğmak, gururla daha da büyümek… Her defasında daha onurlu, daha gururlu ve daha güçlü.. Ölmekse; konumuzla alakası yok, şımarmanın dozunu kaçırmayalım.

 

Demem o ki; daha güçlü ve gerek telefon, gerek maillerinizle sizleri ve yazmayı çooook özlemiş bir Fulya olarak geri döndüm ben. Bundan böyle eskisi gibi birgün bambaşka yerleri gezeceğiz, birgün harika bir mekan tanıyacağız, malum karşınızda sanatçı bir kişilik var, sanatı dibine kadar yaşaacağız, bir ara sosyal sorumluluk projelerine katılacağız. Yeri gelecek pazardaki çiçekçi amca ile sohbet edeceğiz, yeri gelecek yeni bir kitabı hep birlikte eleştireceğiz. Kısacası ben güzellikleri sizinle paylaşmaya geldim. Ee nerede benim hoşgeldinim? Konfetiler patlasın, davullar zurnalar çalsın, kahkahalar havada uçuşsun; ben geldim, hosgeldim. Hoşgeldik!

 

Sevgiler,
Fulya

Paylaş

YORUMLAR

Toplam 0 yorum bulunmaktadır.